فکر ها می کردم اما پوچ بود

حرفها می گفتم اما هیچ بود

هیچ را در ذهن خود بردم به عرش

پوچ بود و در درونش نیست بود

دستهایم آزمند یک گره

چشمهایم در پی یک یار بود

قلب من تنها ولی پر شور و ذوق

در پی یک قلب مثل ماه بود

من قدم هایم بلند و بی امان

در پی یک همقدم بهر لقا یار بود.

راستی!!!!!

یار کیست؟؟؟؟؟؟؟؟

یار از بهر کدامین زندگیست؟؟؟؟؟

یار از بهر کدامین عشق بی آزادگیست؟؟؟؟؟

یار را باید ز روح و از درون احساس کرد

یار اگر غمخوار باشد غم ز چیست؟؟؟؟؟

یار اگر مثل طلوع،صفحه دل را برایم نور داد

پس غم دوری ز هجران و وصال یار چیست؟؟؟؟؟

پس غم تاریکی و ظلمت برای ماه چیست؟؟؟؟؟

یار می خواهم،،،،،،،،،،،

از برای عقده تنگ دلم

از برای گفتن حس غریب و بی صدا

بهر خندیدن به هم م م م م......

از برای گریه کردن در هم آغوش آب ب ب ب ب......

من تو را تنها تو را

در تمام لحظه های عشق بی آزادگی

از ته عمق وجود

از درون تار و پود

صدا خواهم زد:

                      ای دوست،ای دوست،ای دوست.